Privileges

Een collega zegt tegen me dat ook ik tot de geprivilegieerden behoor. Ze nam aanstoot aan een opmerking van een andere collega die net als ik een blanke, heteroseksuele man is. De opmerking ging over een transgender die ik niet ken en getuigde volgens haar van ongevoeligheid, ik weet echter dat ze problemen heeft met de man zelf en vermoed dat ze de opmerking – die ik niet ernstig vond, maar dat komt misschien door mijn geprivilegieerde perceptie – aanvoert om de man in een kwaad daglicht te zetten. En hetzelfde met mij doet omdat ik het voor hem opneem. Ik vraag haar wat ik kan doen om mijn ‘geprivilegieerdheid’ te verminderen en ze zegt dat ik moet gaan demonstreren voor LHBTQ-ers en boeken over racisme moet gaan lezen. Ik weet bij haar niet altijd wanneer ze ironisch is, maar dat weet ik van mijn vraag ook niet zeker. Wat het interessanter maakt is dat ze me net heeft verteld dat ze lesbisch is en sinds enige tijd voor het eerst een vriendin heeft. Ik weet zeker dat ik alleen maar blij voor haar ben geweest en zo ook heb gereageerd en nee dat vind ik geen verdienste van mezelf. Ik mag haar bijzonder graag, maar ik krijg het gevoel dat ze me iets wil afnemen wat ik weliswaar niet uit verdienste heb verworven en waar ik me inderdaad niet altijd bewust van ben dat het bij mij hoort. Ik snap het sentiment wel, maar het voelt alsof ze mij mijn vrijheid misgunt en ik ben bang dat ook dat niets gaat oplossen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *